Oparzenia Zwierzęta przeważnie boją się ognia i trzymają się od niego z daleka, niestety większość oparzeń spowodowana jest niedbalstwem lub brakiem wyobraźni ich właścicieli. Zdarzają się oparzenia termiczne, bo ktoś biegł z garnkiem wrzątku i wylał go na psa, a także oparzenia chemiczne, bo plastikowa butelka z kwasem stała na podłodze i pies przegryzł ją w czasie zabawy. Przyczyną poparzeń mogą być także kable elektryczne, leżące na podłodze w zasięgu bardzo ciekawego, poznajacego otoczenie szczeniaka. W zależności od głębokości, oparzenia można podzielić na: Oparzenia I stopnia – widoczne zaczerwienienie skóry, czasem opuchlizna Oparzenia II stopnia – uszkodzeniu ulegają głębsze tkanki, występuje rumień skóry, ale sierść pozostaje nietknięta. Oparzenia drugiego stopnia mogą być jednak niebezpieczne, jeśli obejmują dużą powierzchnię, ponieważ może dojść do groźnej dla życia niewydolności krążenia. Oparzenia III stopnia - uszkodzone są głębokie tkanki skóry oraz mięśnie znajdujące się bezpośrednio pod skórą. Oparzenia IV stopnia - uszkodzone zostają głębokie warstwy skóry, mięśnie, ścięgna i kości. Im głębsze i bardziej rozległe oparzenie, tym leczenie jest trudniejsze. W skrajnych przypadkach może wystąpić szok i śmierć zwierzęcia. Bardzo ważne jest jak najszybsze udzielenie psu pierwszej pomocy i schłodzenie poparzonych miejsc, bo to blokuje niekorzystne działanie czynnika termicznego. W przypadku niewielkiego poparzenia spłukujemy oparzone miejsce dużą ilością zimnej wody, żeby złagodzić ból. Następnie odkażamy je delikatnym preparatem dezynfekującym (nie spirytusem!) i zakładamy jałowy opatrunek, który powinien być codziennie zmieniany. Jeśli pies został oblany kwasem, poparzone miejsce dla zobojetnienia polewamy roztworem sody oczyszczonej w proporcji 1 łyżeczka sody na szklankę wody. Przy oparzeniu sodą żrącą stosujemy wodę zakwaszoną odrobiną octu. Dalej postępujemy identycznie jak przy poparzeniu gorącą wodą. Niewielkie oparzenia są czasem trudne do zlokalizowania, jeśli są zakryte przez gęstą sierść. Ponieważ dotknięte są powierzchowne warstwy skóry, w których znajdują się zakończenia nerwowe, te oparzenia są bardzo bolesne, choć mniej niebezpieczne niż głębokie. Charakteryzują się tym, że sierść jest spalona, ale trzyma się mocno a skóra zaczerwieniona. Jeśli pies uległ rozległemu poparzeniu wrzątkiem, najlepiej dla uśmierzenia bólu polewać ranę przez kilka minut zimną wodą a potem narzucić na poparzone miejsce delikatną, również zmoczoną zimną wodą tkaninę, która nie wklei się w ranę i zawieźć go jak najprędzej do lekarza. Przy oparzeniu chemicznym konieczne jest bardzo dokładne wypłukanie rany dużą ilością zimnej wody. Następnie dla zneutralizowania, przy środkach o odczynie zasadowym, ranę należy spłukać wodą z dodatkiem octu, a w przypadku oblania psa kwasem - roztworem sody oczyszczonej. Trzeba bardzo uważać, żeby pies nie wylizywał się, bo może się zatruć chemikaliami, które są na jego skórze. Nigdy nie wolno smarować poparzonego miejsca tłuszczem, podobnie jak do opatrywania ran nie powinno się używać waty. Wbrew pozorom głębokie, bardzo rozległe poparzenia są mniej bolesne, bo wszystkie zakończenia nerwowe zostały zniszczone. Łatwiej je także oczyścić, bo sierść bez trudu odgziela sie od ciała. Pamiętajmy, że przy każdym poważnym poparzeniu niezbędna jest pomoc lekarska. Pies niezwłocznie powinien dostać silne środki przeciwbólowe i uspokajające, natomiast sama rana musi być bardzo dokładnie oczyszczona i opatrzona. Warto zabrać opakowanie środka, który spowodował oparzenie, bo to ułatwi dobranie odpowiedniego leku. W aptekach można kupić znakomity, specjalny opatrunek hydrokoloidowy Granuflex, który bardzo przyspiesza gojenie. Ma on jeszcze jedną wielką zaletę - nie wkleja się w ranę, zdejmuje się bez problemu i można go bez sprawiania psu bólu w każdej chwili wymienić. Niestety nie jest tani, ale zmienia się go co kilka dni. W trakcie leczenia poparzeń niezbędne jest rygorystyczne przestrzeganie higieny, martwicze tkanki są bardzo podatne na infekcję, która w takim stanie może być dla psa zabójcza. W każdym przypadku zabliźniające się rany powodują silne swędzenie, pies bez przerwy usiłuje się drapać i wygryzać i tylko nałożenie kołnierza hiszpańskiego, jeśli oczywiście nie ma poparzeń na szyi, może mu to uniemożliwić. TAK ! Każde oparzenie należy spłukać zimną wodą wylewaną z wiaderka, lub z wyciskanej nad raną czystej, dużej gąbki. Mycie silnym strumieniem z prysznica może być bolesne. Przy oparzeniach chemicznych, po spłukaniu wodą należy zastosować odpowiedni środek zobojętniający: w przypadku herbicydu - duże ilości wody w przypadku poparzenia środkiem zasadowym lub zawierającym sodę – wodę z dodatkiem octu, w przypadku poparzenia kwasem - wodny roztwór sody oczyszczonej Należy schować wszystkie niebezpieczne chemikalia i zadbać o to by pies nie biegał w ogrodzie przy ognisku i nie kręcił się po kuchni w czasie przyrządzania posiłków. NIE ! Nie wolno smarować oparzonych miejsc masłem lub jakimkolwiek innym tłuszczem Nie wolno stosować leków i maści leczniczych bez konsultacji z lekarzem weterynarii
Co natychmiast zabija pchły na psach? Zgodnie z Polityką Pest, mydło do naczyń Dawn może również pozbyć się pcheł na psach. W rzeczywistości, Dawn zajmuje tylko kilka minut, aby zabić pchły z sierści twojego psa. Aby użyć Dawn do pozbycia się pcheł na psach, zwilż zwierzę ciepłą wodą i namyj na mydło do naczyń Dawn.Pchła psia to tzw. ektopasożyt, to znaczy występuje na skórze swojego żywiciela. Pchły u psa są najczęściej występującymi pasożytami zewnętrznymi wśród psów domowych. Rozpoznano ich przeszło 2000 gatunków i podgatunków. Endemicznie żyją na ciepłych i wilgotnych terenach. Nie lubią natomiast środowiska ekstremalnie suchego, gorącego i zimnego. Jak wygląda pchła psia i kocia? Pchła psia ma długość 1,5-5 mm i jest koloru jasnoczerwono-brązowego lub ciemnobrązowego. Ma bocznie spłaszczony tułów, który umożliwia jej sprawne poruszanie się między włosami żywiciela. Na psach mogą bytować również pchły kocie. Dorosły osobnik tego gatunku jest brązowy lub czarny i osiąga długość 2-5 mm. Tak jak inne owady, pchły posiadają szkielet zewnętrzny i trzy pary odnóży zaopatrzonych w stawy. Pobieranie krwi swojego żywiciela umożliwia im aparat gębowy, który przypomina syfon. Za jego pomocą dokonują niewielkich nacięć na skórze ofiary, przez które następnie pobierają można najczęściej znaleźć na głowie, brzuchu i wokół podstawy ogona psa. Jednak gdy inwazja pasożyta jest duża, można je dostrzec również na innych częściach ciała żywiciela. Jak wygląda cykl życiowy pchły u psa? Znaczna część cyklu życiowego tego ektopasożyta odbywa się poza organizmem żywiciela. Na cykl życiowy pchły składają się cztery stadia: postać dorosła,jajo,larwa,poczwarka. Głodne osobniki dorosłe skaczą w reakcji na przesuwające się cienie i odnajdują żywiciela. Następnie pożywiają się raz na 1-2 dni, dojrzewają płciowo i rozmrażają na psie (dorosła pchła w sprzyjających warunkach może przeżyć bez jedzenia nawet do roku). Samice mogą złożyć 20-50 jaj dziennie. Małe, białe jaja o długości 0,5-2 mm spadają z psa do otoczenia. Inkubacja trwa 2–12 dni, w zależności od temperatury i wilgotności. Następnie wykluwają się z nich smukłe, białe z wyglądu przypominające robaki larwy. Natychmiast po wykluciu larwy wgryzają się w posłanie psa lub dywany i tam pożywiają się, przechodząc kolejno dwie wylinki. Proces ten trwa około 2 tygodni. W niesprzyjających warunkach jednak zatrzymuje się i może trwać nawet 200 dni. W stadium trzecim budują kokon i wchodzą w stadium poczwarki. Kokon jest praktycznie niewidoczny w posłaniu psa lub trawie. Po 7-14 dniach z kokonu wychodzą dorosłe, głodne pchły. Jednak w niesprzyjających warunkach poczwarki mogą przetrwać w kokonie nawet rok. Tak zamyka się cykl życiowy pchły. Ze względu na taki cykl życiowy nie jest łatwe pozbycie się pasożyta w środowisku bytowania psa. Jak skutecznie pozbyć się pchły żerującej na psie i z jego środowiska, dowiesz się z dalszej części artykułu. Jakie są objawy inwazji pcheł? Pierwszym objawem tego, że pies może być nosicielem pcheł, jest świąd. Kiedy pchła umieszcza swój aparat gębowy w skórze psa, wstrzykuje kilka substancji powodujących zapalenie. U wrażliwych psów wywołuje to reakcję alergiczną. Podrażnienie powstałe wskutek ugryzienia oraz reakcja alergiczna prowadzą do nawracającego zapalenia i świądu, a to z kolei – do wtórnego uszkodzenia skóry i wypadania włosów, gdyż pies drapie się i wygryza je. Częstym powikłaniem jest ropowica skóry lub hot spot. Bardzo intensywna inwazja pcheł może skutkować utratą dużej ilości krwi przez psa, co prowadzi do niedokrwistości. Obserwowano przypadki śmierci szczeniąt spowodowane tak dużym ubytkiem krwi. Do innych objawów obecności pcheł na psie można zaliczyć pozostałości odchodów tych pasożytów na jego skórze i w miejscu bytowania. Wyglądają one jak małe czarne kropki. Kiedy umieścimy je na białym kawałku kuchennego ręcznika lub chusteczki higienicznej i lekko spryskamy wodą, na papierze pozostanie ciemnoczerwony lub brązowy ślad. Na posłaniu psa można również zauważyć małe i białe jaja pchły lub pełzające larwy. Pchły u psa – jakie choroby mogą wywołać? Jeśli okaże się, że twój pies ma pchły, niestety mogą go czekać poważniejsze konsekwencje niż uporczywe swędzenie do czasu ich wytępienia. Pamiętaj, by pilnie obserwować swojego pupila, a w razie potrzeby zabrać go do gabinetu weterynaryjnego, gdzie otrzyma potrzebną pomoc. Pchle alergiczne zapalenie skóry (APZS) Najczęstszą chorobą wywoływaną przez pchły jest pchle alergiczne zapalenie skóry. Dotyczy psów w każdym wieku. Równie często dotyka psy rasowe i mieszańce. Jest wywołana przez nadwrażliwość na hapten-kolagen tworzący się w skórze po ukąszeniu przez pasożyta. Drapanie i wygryzanie dodatkowo zaostrza reakcję alergiczną i prowadzi do zmian skórnych, takich jak wyłysienia czy zgrubienia naskórka. Reakcja na ugryzienie występuje 15-20 minut po ukąszeniu. Pies zaczyna się intensywnie drapać. Następnie pojawia się opóźniona reakcja przebiegająca ze świądem o charakterze uogólnionym. Tworzące się grudki pękają i przekształcają się w strupy. Ta postać jest najbardziej widoczna wokół tylnej części grzbietu, na brzuchu i udach. Często rozwija się wtórne zapalenie skóry. Stan ten wywołuje u psa duży dyskomfort. Tasiemczyca Pierwszym niepokojącym objawem tej choroby może być pogorszenie się stanu okrywy włosowej u psa. Staje się ona matowa i traci barwę, ponadto pies traci apetyt i nieznacznie chudnie. Zwierzę zaraża się tasiemcem podczas wylizywania sierści – jego nosicielem pośrednim jest pchła. Larwy tasiemca zamieniają się w jelicie cienkim w dorosłe osobniki. Od nich odrywają się końcowe człony, które pies wydala z kałem – można je dostrzec gołym okiem. Innym objawem obecności tasiemca mogą być powtarzające się biegunki. Pozbycie się tego pasożyta nie jest prostą sprawą. Larwy tasiemca dostają się w organizmie psa do wielu narządów: nerek, płuc, serca, mózgu, rdzenia kręgowego. Tam powoli rosną. Po kilku latach możliwe jest powstanie dużego pęcherza, który może osiągnąć rozmiar główki dziecka. Wewnątrz niego znajdują się mniejsze pęcherze – komory lęgowe wypełnione główkami tasiemca. Niedokrwistość Jest groźna głównie dla młodych psów, wywołuje apatię, mniejszy apetyt, wolniejsze tempo wzrostu, a w skrajnych wypadkach może doprowadzić do śmierci osłabionego zwierzęcia. Dlatego trzeba zachować szczególną czujność i sprawdzać, czy szczeniak ma pchły. Sposoby na psie pchły — obroże, szampony i inne preparaty Istnieje wiele nowoczesnych metod pozbycia się pcheł zarówno na psie, jak i w jego środowisku. Częstym sposobem na wyeliminowanie ektopasożytów są: kąpiele w specjalnych szamponach owadobójczych,wcierki,opryski zabijające dorosłe pchły i hamujące rozwój owadów,obroże na pchły i kleszcze,środki odstraszające, którymi mogą być domowe sposoby na pchły u psa, takie jak roztwór wody z octem. Podczas walki z pchłami ważne będzie również wyczesywanie sierści pupila, co pozwoli pozbyć się martwych osobników oraz odchodów pcheł i ich larw. W celu odpchlenia psa lekarz weterynarii zastosuje środki zawierające następujące substancje: imidakloprid – zabija dorosłe pchły i larwy;fipronil – zabija dorosłe pchły, hamuje rozwój jaj i larw, ponadto zapewnia ochronę przed kleszczami i niektórymi roztoczami;lufenuron – nie wpływa na dorosłe pchły, ale uniemożliwia rozwój jaj. Poza ochroną i zwalczaniem pcheł u psów i kotów bardzo ważne jest systematyczne utrzymywanie w czystości posłania zwierzaka, dywanów, chodników, szpar podłogowych. Należy więc regularnie prać psie legowisko, odkażać szpary i listwy, fotele i kanapy. Jedynie kompleksowe działanie przyczyni się do skutecznego i długotrwałego pozbycia się pasożyta z domu. Ceny preparatów przeciw pchłom wahają się od kilkudziesięciu złotych do 200 zł. Domowe sposoby na pchły u psa i przykre objawy ich ukąszeń Soda Soda to doskonały sposób na łagodzenie skutków ukąszeń pcheł zarówno u zwierząt, jak i ludzi. Przynosi natychmiastową ulgę, gdy ugryzienie swędzi, zmniejsza też obrzęk i stan zapalny, przy czym niweluje ryzyko infekcji. Przygotowanie gotowego do natychmiastowego użytku preparatu z sody jest nieskomplikowane. Przepis: wymieszaj jedną łyżeczkę sody oczyszczonej z odrobiną wody, tak by powstała gładka pasta;nałóż cienką warstwę pasy na podrażnioną skórę;pozostaw ją na około 10 minut, następnie zmyj ciepłą wodą. Najlepszy efekt osiąga się przy kilkukrotnym zastosowaniu tego preparatu. Jeśli pies jest pokąsany w wielu miejscach i świąd jest bardzo dokuczliwy, można go wykąpać w wodzie z dodatkiem około jednej szklanki sody oczyszczonej. Ocet jabłkowy Organiczny, niefiltrowany ocet jabłkowy to kolejny doskonały domowy środek na ukąszenia pcheł. Pomaga zmniejszyć stan zapalny, łagodzi swędzenie oraz zapobiega zakażeniu. By skutecznie pomóc psu, u którego wystąpiło podrażnienie i świąd po ukąszeniu pchły, należy zanurzyć wacik kosmetyczny w occie jabłkowym i przemyć miejsce ugryzienia. Po 5 minutach posmarowane miejsce należy przemyć wodą. Jeśli ocet jabłkowy dodatkowo podrażnia skórę zwierzęcia, należy go rozcieńczyć wodą w równych proporcjach. Z tak przygotowanego preparatu można wykonać wygodny w użyciu spray. Cytryna Bardzo dobrym domowym środkiem łagodzącym świąd i ból po ugryzieniu pcheł jest cytryna. To naturalny środek, który w łagodny sposób ściąga i pomaga osuszyć miejsce ugryzienia. Cytryna zmniejsza zaczerwienienie i obrzęk oraz zapobiega infekcjom. Zastosowanie cytryny w przypadku ukąszeń pchły jest bardzo proste: należy skropić wacik sokiem z cytryny i przetrzeć podrażnione miejsce. Następnie miejsce to przemywa się czystą wodą. Herbata Herbata jest jednym z najlepszych sposobów na przyniesienie ulgi podopiecznemu po ugryzieniu pchły. W tym celu można użyć dowolnej herbaty (czarnej, rumiankowej, zielonej). Aby przygotować potrzebny roztwór, należy zalać torebkę herbaty wrzątkiem, następnie odczekać do wystudzenia się wywaru. Otrzymany płyn można przelać do butelki z atomizerem, aby uzyskać wygodny w użyciu spray. Można też z przygotowanego wywaru wykonać kompres, który przykłada się do miejsca ukąszenia i pozostawia kilka minut na skórze. Bazylia Kolejnym doskonałym domowym sposobem na łagodzenie świądu po ugryzieniach pcheł jest bazylia. Świeżo zerwaną roślinę należy rozgnieść w małej ilości wody, tworząc gładką papkę. Następnie mieszankę nakłada się na podrażnioną skórę i pozostawia na około 15 minut. Aloes Aloes jest naturalnym środkiem łagodzącym opuchliznę i swędzenie. Jest również bardzo łatwy w użyciu. Należy uciąć liść rośliny i wycisnąć znajdujący się w nim żel, który jest natychmiast zdatny do użycia. Pamiętaj o zapobieganiu — środki przeciw pchłom Osobną grupą domowych środków na pchły będę produkty mające właściwości odstraszające. Piołun Ma doskonałe właściwości odstraszające insekty. Można go posadzić w przydomowym ogródku lub wyłożyć torebki z piołunem w pobliżu legowiska lub innych miejsc, w których przebywa pies. Sól Ma właściwości wysuszające. Jaja i larwy pcheł rozwijają się w wilgotnych miejscach. Dlatego garść soli należy wysypać na dywany, chodniki, szczeliny przypodłogowe. Sól pozwoli w ekologiczny i tani sposób zwalczyć jaja i larwy nieproszonych lokatorów, Olejki eteryczne Lawendowy lub tymiankowy pozwolą szybko pozbyć się pcheł. Stosując je, trzeba w szczególny sposób zachować ostrożność, jeśli w domu mieszka kot, gdyż dla tych zwierząt olejki eteryczne mogą być toksyczne, Cedr Pchły nie tolerują jego zapachu. Trociny cedrowe można rozsypać w pobliżu legowiska psa lub w innych miejscach w domu. Skutecznie odstraszą uciążliwego pasożyta. Niektóre psy mogą wykazywać objawy alergii na cydr. W przypadku wystąpienia niepożądanych reakcji należy zastąpić cydr innym środkiem. Regularne czesanie Mechanicznym sposobem na usunięcie pcheł z sierści czworonoga jest regularne szczotkowanie pupila gęstym metalowym grzebieniem. Umożliwi to skuteczne pozbycie się dorosłych osobników insekta, a także utrzyma szatę psa w doskonałej kondycji. Jednak nie wyeliminuje jaj i larw pasożyta. Zapobieganie inwazji pasożytów wpływa nie tylko na dobre samopoczucie naszego zwierzaka, ale i pozwoli uchronić je przed wieloma chorobami. Dlatego należy odpowiednio zabezpieczyć zwierzę, by nie stało się żywicielem pcheł. Warto również pamiętać o tym, że niektóre choroby, takie jak bąblowiec, mogą być niebezpieczne dla ludzi.Na szczęście o zdrową sierść Twojego kota możesz dbać nie tylko poprzez jej regularną pielęgnację, ale także stawiając na sprawdzone suplementy dla kota na sierść. Tego typu preparaty znajdziesz w asortymencie sklepu internetowego petcentrum.pl. Serdecznie zapraszamy do sprawdzenia i skorzystania z naszej bogatej oferty Ocet jabłkowy jest skutecznym środkiem w leczeniu wielu różnych problemów zdrowotnych u psów. Posiada antybakteryjne, przeciwgrzybicze właściwości oraz pomaga w oczyszczaniu organizmu. Możesz stosować go z powodzeniem jako pomoc w dolegliwościach skóry, chorób stawów, w niestrawnościach. Korzyści wynikające z octu jabłkowego dla psów są niesamowite. Czytaj dalej i dowiedz się więcej o tym środku. By odpowiedzieć na pytanie, czym jest ocet jabłkowy, trzeba przede wszystkim wiedzieć, w jaki sposób powstaje. Tak w telegraficznym skrócie można powiedzieć, że ocet jabłkowy to efekt działalności bakterii z rodzaju Acetobacter, odpowiadających za fermentację owoców. Jeżeli chcesz dowiedzieć się, w jaki sposób powstaje ocet, zapraszam Cię na króciutką lekcję chemii. Pod względem chemicznym, ocet jabłkowy stanowi wodny roztwór kwasu octowego. Kwas octowy natomiast to nic innego, jak po prostu sfermentowany alkohol. Pierwsza faza powstawania octu jabłkowego wiąże się z rozkładem cukrów zawartych w owocach na alkohol etylowy. Reakcja zachodzi pod wpływem drożdży. W drugiej fazie fermentacja odbywa się już z udziałem zawartych w powietrzu bakterii azotowych. W ten sposób ocet jabłkowy nie jest typowym alkoholem, a jego zawartość zmniejsza się do wartości ok. 0,2 %. Skoro już wiesz mniej więcej, czym jest ocet jabłkowy, pora na zaznajomienie się z podstawowymi walorami prozdrowotnymi, bo takowych nie brakuje. Zanim jednak przejdę do opisywania właściwości octu – podam Ci jak samemu możesz go przygotować. Przepis na ocet jabłkowy. By przygotować ocet jabłkowy będziesz potrzebować świeże jabłka, które trzeba umyć, obrać oraz pokroić w cienkie plastry. Następnie pokrojone owoce wrzuć do sokowirówki. Oczywiście to, ilu jabłek użyjesz, uzależnione jest przede wszystkim od tego, jaką ilość octu będziesz chciał otrzymać. Początkowo ocet jabłkowy traktowany jest przez wiele osób jako próba, więc w takiej sytuacji z jabłkami raczej nie powinieneś przesadzać. Na jeden kilogram jabłek powinno przypadać: pięć szklanek wody, kawałek pieczywa razowego, dekagram drożdży oraz dziesięć dekagramów cukru. Z tych składników przygotowuje się zaczyn, który następnie należy przykryć i odstawić w chłodne miejsce na czas około dziesięciu dni. Oczywiście w tym czasie do mikstury powinieneś zaglądać i co jakiś czas mieszać ją łyżką (najlepiej drewnianą, gdyż metalowa może wchodzić w reakcje ze składnikami wytwarzającymi się w procesie fermentacji). Po okresie dziesięciu dni powstałą ciecz zlej do szklanego naczynia, a więc oddziel ją od miąższu owoców. Na tym etapie możesz również swój ocet nieco dosłodzić, jednak z cukrem oczywiście eksperymentuj ostrożnie, gdyż smak ma być jedynie lekko słodkawy. Po dosłodzeniu ocet jabłkowy ponownie odstaw, tym razem na około dwadzieścia – trzydzieści dni, by wszystkie procesy fermentacji mogły spokojnie zachodzić. Po tym czasie ocet jabłkowy będzie już gotowy do wykorzystywania w celach leczniczych nie tylko dla Twojego psa ale również dla Ciebie. 1. Korzyści octu jabłkowego dla psów. – Ocet jabłkowy działa antybakteryjnie, przeciwgrzybiczo i antyseptycznie. Zapobiega wzrostowi złych bakterii i wirusów w przewodzie pokarmowym. Ponadto, nie zakłóca równowagi przyjaznych bakterii wewnątrz przewodu pokarmowego czego rezultatem jest większa odporność. Ocet poprawia wytrzymałość, zwiększa odporność na choroby, zapobiega powstawaniu pospolitych infekcji, a więc jest niezwykle przydatny dla psów z osłabionym układem immunologicznym. – Ocet jabłkowy normalizuje krew i przywraca jej właściwą równowagę kwasowo – zasadową. Potas, który wchodzi w jego skład ma wpływ na pracę i stan całego układu krwionośnego. Ocet oczyszcza psie stawy ze złogów wapnia i remineralizuje kości, i jako taki jest korzystny dla psów z zapaleniem stawów. – Inną korzyścią octu jabłkowego dla psów jest jego wpływ na ich skórę i sierść z powodu istniejących właściwości odtruwających. Psy ze swędzeniem skóry spowodowane alergią (np. sezonowe alergie , alergie na pchły ) mogą uzyskać natychmiastową ulgę jeśli ocet będzie użyty jako płukanka po kąpieli psa. – Ocet jabłkowy jest bogaty w potas, który pełni rolę fizjologicznego środka moczopędnego i współdziała w usuwaniu z organizmu trujących produktów przemiany materii. – Ocet jabłkowy przyspiesza trawienie, pobudza wydzielanie soków żołądkowych i syntezę enzymów trawiennych. Jest więc dobrym lekiem na niestrawność, zmniejsza intensywność zapachu wydalanych kupek. – Zapobiega powstawaniu kamieni w pęcherzu moczowym, zakażeniu nerek i zakażeniu dróg moczowych. 2. Zastosowanie octu jabłkowego u psów. – Oczyszczanie organizmu – stosowanie przez dłuższy czas octu jabłkowego u Twojego psa spowoduje, że nastąpi wzrost jego odporności, nie będzie tak podatny na zakażenia pasożytami. Zacznij od podawania swojemu psu niewielkich ilości octu i powoli zwiększaj do np. 1 łyżeczki na 6 kg wagi Twojego psa. Dolewaj go do wody. Niektóre psy nie lubią smaku octu, więc spróbuj wlewać go do jedzenia albo podaj go z małą ilością miodu. Oczywiście nie całą porcję jednorazowo ale podziel ją na cały dzień. Podawaj ocet swojemu psu przez miesiąc. Przekonasz się wtedy czy jego działanie jest tak rewelacyjne. Warunek ocet powinien być wykonany własnoręcznie albo kupiony w sklepie ze zdrową żywnością, nie w supermarkecie. Możesz zauważyć zmniejszenie drapania się, Twój pies przestanie brzydko pachnieć, zmniejszą się lub ustąpią dolegliwości bólowe w obrębie stawów. – Płukanki – Twój pies może odczuć niemal natychmiastową ulgę po wypłukaniu go w occie jabłkowym po kąpieli, w przypadku chorób grzybiczych skóry, alergii czy po pogryzieniu przez pasożyty. Płukankę bardzo łatwo jest wykonać: na 1 litr wody potrzeba 2 łyżki octu, wymieszać i płukać psa. W przypadku swędzenia łapek – 1 filiżankę octu zalej 1 – 2 szklankami wody. Zachęć psa do moczenia łapek w tym roztworze. To może znacznie zmniejszyć swędzenie. Jeśli Twój pies ma łupież, spróbuj masować mu sierść nie rozcieńczonym octem przed kąpielą. W przypadku drobnych podrażnień skóry, takich jak oparzenia skóry, modzele, otarcia, możesz pocierać czystym octem miejsca dotknięte zmianami. 3. Używanie innego octu niż jabłkowy. Nie wszystkie octy mają te same właściwości. Nie należy używać octu winnego, octu sushi, itp., które można znaleźć w większości supermarketów. Są one „martwe”, ponieważ nie zawierają enzymów i innych żywych czynników, jakie znajdują się w occie niepasteryzowanym. Najlepszym octem jabłkowym jest surowy, niepasteryzowany, nieogrzewany i organiczny. Można kupić go w sklepach ze zdrową żywnością lub przygotować go samemu. Przepis podałam. 4. Czy ocet jabłkowy będzie bezpieczny dla Twojego psa? Ocet jabłkowy, stosowany w odpowiedniej ilości, będzie bezpieczny dla Twoich psów. Wyjątek stanowią – przewlekłe zakażenie drożdżakami (Candida), przekwaszony organizmem i podrażnienie jelit. Ocet reaktywuje lub nasili powyższe dolegliwości. Po wyleczeniu dolegliwości możesz spokojnie go podawać. Inne środki ostrożności: – Nigdy się nie podawaj swojemu psu nierozcieńczonego octu. – Kiedy używasz go jako płukanki, uważaj, aby nie dostała się do psich oczu. – Nie należy również używać octu na otwarte rany, takie jak skaleczenia czy zadrapania. Linienie u psa zachodzi w sposób cykliczny dwa razy w roku: wiosną i jesienią. W cyklu życiowym mieszków włosowych wyróżnić można trzy fazy: wzrostu (anagen), pośrednią (katagen) i spoczynkową (telogen). Długość poszczególnych faz uzależniona jest od. rasy, wieku, stanu zdrowia, predyspozycji genetycznych zwierzaka. Dbanie o swojego pupila to także zwracanie uwagi na wszystko, co dotyczy ogólnego zdrowia, a także stanu skóry i sierści. Sierść naszego psa jest bowiem bezpośrednim odzwierciedleniem jego zdrowia. Błyszcząca sierść świadczy z reguły o dobrym zdrowiu i dobrej kondycji psiaka. Wypadająca, matowa sierść wskazuje, że coś dzieje się nie w porządku z naszym czworonożnym przyjacielem. Jak radzić sobie z sierścią psa i na co zwrócić uwagę? Czytaj dalej, aby się dowiedzieć. Zanim jednak przyjrzymy się bliżej zdrowiu sierści naszego podopiecznego, warto dowiedzieć się o niej więcej. Czy wiesz, że psia sierść ma kilka wariantów? Wyróżniamy psy szorstkowłose, z sierścią kręconą, krótkowłose, długowłose. O każdy rodzaj sierści należy dbać inaczej. Przyjrzyjmy się temu bliżej. Rodzaje psiej sierści U psów oprócz włosów okrywowych wyróżniamy także podszerstek. Psy ras krótkowłosych nie posiadają podszerstka lub mają go bardzo mało. Psy długowłose mają z reguły gęsty podszerstek. Sierść krótka Sierść taka składa się głównie z bardzo krótkiego i mocnego włosa wierzchniego. Podszerstek jest niewielki lub nie ma go wcale. Ponieważ jest tylko jedna warstwa włosa, wierzchnia warstwa zmienia się sporadycznie przez cały rok (np. u Dobermana i Boksera). Sierść długowłosa z małym podszerstkiem Psy o tym typie sierści mają długą okrywę włosową z niewielkim podszerstkiem. Zmiana sierści odbywa się tutaj na zasadzie tzw. mozaiki. Oznacza to, że część podszerstka i włosa wierzchniego zawsze zmienia się okresowo. Sierść długowłosa z dużym podszerstkiem Ten rodzaj sierści jest najbardziej wymagający dla właściciela i groomera. Sierść stale się zmienia przez cały rok, więc zawsze pojawiają się węzły i kołtuny, ponieważ podszerstek jest bardzo gęsty. Sierść kręcona, kędzierzawa Ten rodzaj sierści ma wszystkie włosy tej samej długości. Składa się ona głównie z podszerstka i drobnego włosa wierzchniego. Zmiana sierści ma miejsce, jednak włosy mogą urosnąć bardzo długie. Ten rodzaj sierści powinien być stale przycinany. Sierść szorstkowłosa Tutaj również występuje futro z dwoma warstwami. Włosy na górze zmieniają się w tym samym czasie. Cykl wzrostu włosa trwa 6 miesięcy, niezależnie od pory roku. Luźne, martwe włosy nie wypadają z samego futra, ale należy je wyczesać. Sierść filcowa Ta podwójna sierść ma gruby i długi podszerstek. W rezultacie szybko matowieje i po rozerwaniu tworzy rodzaj podobny do sznurka, który zaczyna się kilka centymetrów nad skórą. Zaletą jest to, że u tych psów prawie w ogóle nie występują problemy ze skórą, z wyjątkiem hot spotów. Psy bez sierści Psy tego typu określane są jako psy bezwłose. Prawie nie mają włosów, tylko bardzo lekkie owłosienie na głowie, nogach i ogonie. Jakie są przyczyny złego stanu sierści psa? Zwykle najczęstszą przyczyną, która może prowadzić do matowej, chorej i rzadkiej sierści z tendencją do wypadania jest nieodpowiednie dbanie o jej stan. Warto wiedzieć, jak konkretny rodzaj sierści pielęgnować, aby zawsze była błyszcząca i zdrowa. Do pielęgnacji należy używać również dobrych produktów, przeznaczonych do pielęgnacji konkretnego rodzaju sierści. Nieodpowiednie produkty, a także rzadkie mycie psa, szczotkowanie może prowadzić do złego stanu sierści — włosy stają się łamliwe, matowe i często wypadają. Jeśli nie wiesz, jak pielęgnować sierść psa, warto zgłosić się do groomera, który doskonale zajmie się Twoim psem i przeprowadzi niezbędne zabiegi pielęgnacyjne. Doradzi nam także, jak dbać o sierść między profesjonalnymi zabiegami w salonie i jakich warto używać produktów. Prawidłowa dieta Drugą przyczyną niezdrowego stanu sierści jest nieodpowiednia dieta. Powinna być ona bogata w białko zwierzęce, ale także warzywa i owoce. Karma powinna być wzbogacona dobrymi dla psa witaminami i minerałami. U weterynarza lub w sklepie zoologicznym dostaniemy również specjalne preparaty, które wzmocnią sierść naszego czworonożnego przyjaciela. Zadbaj także o to, aby pies miał zawsze dostęp do świeżej i czystej wody, która również nawilża skórę. Sposoby na wypadanie sierści u psa Aby wzmocnić psią sierść, przede wszystkim musimy stale, najlepiej codziennie ją szczotkować. Bardzo ważna jest także regularna kąpiel i profesjonalna pielęgnacja. Zabiegi pielęgnacyjne należy przeprowadzać minimum 2-3 razy w roku, aby oczyścić skórę i zachować naturalną warstwę sebum, która chroni naszego zwierzaka przez warunkami atmosferycznymi. Jeśli panuje sezon na kleszcze, również sprawdzaj sierść psa, czy nie ma niepoproszonych gości. To samo dotyczy pcheł — jeśli się pojawią, jak najszybciej zgłoś się do weterynarza, w celu ich usunięcia. Owady te mogę przenosić także różne niebezpieczne choroby. Sucha skóra także jest powodem wypadania sierści. Jeśli masz w domu suche powietrze, warto zaopatrzyć się w nawilżacz powietrza, który będzie korzystny nie tylko dla psiaka, ale dla całej waszej rodziny. Domowe sposoby na wypadanie sierści Wypróbuj ocet jabłkowy — to jeden ze starych domowych środków, których ludzie używają od wielu, wielu lat. Kwaskowa natura octu jabłkowego sprawia, że jest on naturalnym środkiem przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym. Możesz nałożyć go na skórę psa lub dodać trochę do kąpieli i użyć go do odświeżenia skóry całego ciała. Sok z cytryny — może być używany podobnie jak ocet jabłkowy. Oba są kwaśnymi płynami, które mogą pomóc w walce z bakteriami i przywrócić pH problematycznym obszarom skóry. Możesz wymieszać sok z cytryny z wodą i wcierać w skórę psa. Sam sok z cytryny możesz również wcierać w sierść, jednak jeśli nie ma żadnych zadrapań i podrażnień. Oliwa z oliwek — wiele z nas wie, że oliwa z oliwek ma wiele zalet. Może również zmiękczyć skórę, podczas stosowania miejscowego. Jeśli pies ma suchą skórę, możesz wmasować w nią oliwę z oliwek. Oliwa ta może także eliminować roztocza bytujące w sierści.
Preparaty do czyszczenia sierści bez użycia wody Zdarza się, że z różnych względów nie można psa wykąpać. Nie oznacza to, że musi chodzić brudny, bo można jego sierść wyczyścić również na sucho. Wybór metody zależy od rodzaju owłosienia. Są cztery możliwości wyczyszczenia sierści bez użycia wody: Czyszczenie przy pomocy lotionu Lotion jest preparatem bardzo uniwersalnym. Można nim wyczyścić praktycznie wszystkie rodzaje sierści, zarówno psy o włosie długim, jedwabistym, jak i psy gładkowłose oraz krótkowłose. Nadaje się również dla psów o włosie bardzo obfitym, puszystym ( owczarki szkockie, szpice, bobtaile itp), ale tego rodzaju sierść najlepiej wyczyścić pudrem, bo jednocześnie ją usztywnia i zwiększa jej objętość. W zależności od długości sierści można zastosować dwie metody czyszczenia lotionem: 1. skropić rękawicę frotową lotionem i dokładnie przetrzeć sierść, brud pozostanie na rękawicy. Ta metoda doskonale sprawdza się u większości psów bez względu na rodzaj owłosienia oraz dla szczeniąt. Nie nadaje się tylko dla psów o długim jedwabistym włosie, ponieważ pocieranie rękawicą mogłoby go splątać i uszkodzić. Ma oprócz tego jeszcze tą wadę, że czyści dość powierzchownie i z wyjątkiem psów gładkowłosych sierść nie jest dogłębnie wyczyszczona. 2. naciągnąć na włosianą lub drucianą szczotkę warstwę waty, skropić ją lotionem i dokładnie wyszczotkować sierść zmieniając w miarę potrzeby zabrudzoną watę na czystą. Ten sposób pozwala przywrócić czystość wszystkim rodzajom sierści, zwłaszcza psom o o długiej i obfitej sierści. Jej zaletą jest to, że czyści dogłębnie, aż do skóry. Nie nadaje się natomiast dla psów gładkowłosych, które lepiej czyścić zwilżoną lotionem rękawicą. Czyszczenie przy pomocy pudru Dla wszystkich psów o włosie gęstym, puszystym i obfitym, idealne są preparaty w postaci pudru, który można bardzo łatwo i równomiernie rozprowadzić na sierści. Szybko przywraca czystość a ponadto zwiększa objętość szaty. Rozpylamy go na sierści z odległości około 20 cm, odchylając warstwę po warstwie, żeby nanieść go na całej długości włosa i rozprowadzamy dodatkowo palcami. Pozostawiamy na kilkanaście minut, w czasie których puder wchłania cały znajdujący się na niej brud i tłuszcz. Następnie szczotkujemy sierść z włosem i pod włos, żeby usunąć resztki pudru i zwiększyć jej objętość. Sierść jest po tym zabiegu jest pachnąca i czysta. Czyszczenie pudrem doskonale sprawdza się u wszystkich psów o białej sierści (westie, biszony, podhalany, bobtaile), o sierści puszystej, obfitej (biszony, sheltie, collie, szpice), także u psów szorstkowłosych (wyżły, sznaucery, teriery). Mniej się natomiast nadaje dla psów o włosie długim i jedwabistym takich jak np. yorki, charty afgańskie, setery, bo lekko usztywnia włos. Puder do czyszczenia na sucho jest niezwykle przydatny w przygotowaniu psa do wystawy: wybiela sierść, lekko usztywnia i nadaje jej objętości. Jest to podstawowy kosmetyk ułatwiający przygotowanie do wystaw psów wielu ras: przy obfitej, puszystej sierści do zwiększania jej objętości, a przy białej do poprawiania koloru. Można nim spryskać białe psy gładkowłose dla zintensyfikowania barwy a także zamaskować szpecące ciemnie lub rude plamy na białej sierści. Uwaga: Ponieważ puder jest w wodnej zawiesinie, dłużej nieużywany osiada na dnie pojemnika, dlatego przed każdym użyciem należy odwrócić go do góry dnem i bardzo energicznie przez chwilę wstrząsać jego zawartość. W pudrze marki Hery w pojemniku jest metalowa kuleczka, którą usłyszymy w momencie, w którym puder jest całkowicie rozmieszany i nadaje się do użycia. Gdybyśmy tego nie zrobili z dyfuzora zamiast pudru pojawi się wodna zawiesina. Na zimowej wystawie trzeba pojemnik z pudrem trzymać cały czas za pazuchą, blisko ciała, bo w bardzo niskiej temperaturze dyfuzor rozpylający puder może się zablokować i odmówić posłuszeństwa. Czyszczenie przy pomocy pianki Pianka przeznaczona jest do usuwania lokalnych zabrudzeń, głównie do mycia pyszczka i nie tylko. Usuwa brud, zacieki - tzw. "ślady łez", różnego rodzaju plamy i przebarwienia. Ponieważ zawiera wyciąg z aloesu, oliwę z oliwek, skrzyp, trawę cytrynową, wyciąg z rozmarynu oraz witaminy A,D,E odżywia włos i pozostawia miły owocowy zapach. Jej stosowanie jest bardzo proste: niewielką ilość pianki należy nanieść na palce, wmasować w zabrudzone miejsca a następnie dokładnie spłukać. Czyszczenie przy pomocy chusteczek Kolagenowe chusteczki czyszczące są lekko wilgotne, pachnące i bardzo wygodne w użyciu. Przy ich pomocy można szybko usunąć zabrudzenie i doprowadzić sierść do porządku. Są nieocenione w domu, w pociągu, na spacerze, w samochodzie i na wystawie. Nadają się dla wszystkich psów dużych i małych, także dla szczeniąt. Opakowanie z chusteczkami powinno być cały czas zamknięte, żeby chusteczki nie wysychały, bo stracą właściwości czyszczące. Więcej na ten temat w zakładce: Czyszczenie sierści na sucho Zdjęcia produktów publikowane w tym artykule pochodzą ze sklepu internetowego importera
Uważaj także na środki ścierne czy te z octem w składzie. Dobrze zaplanuj czyszczenie parkietu. Najlepszym rozwiązaniem do drewnianych parkietów jest inwestycja w mop parowy. W przypadku tego typu urządzenia nie warto iść jednak na ustępstwa – zwłaszcza, że będziesz czyścić nim tak delikatną powierzchnię. Choć półki w sklepach uginają się od specjalistycznych preparatów, szamponów i odżywek dla psów, właściciele wymieniają się własnymi sposobami na piękną sierść. Zdarza się, że te domowe metody, niczym babcine przepisy na powidła, zyskują miano najlepszych i jedynie skutecznych. Czasami są to mity mające niewiele wspólnego z rzeczywistością. Niektóre jednak rzeczywiście działają. Domowe sposoby na piękną sierść: dobra karma, dobry grzebień Każdemu z nas zdarzają się okresy – np. po zimie – gdy włosy stają się matowe, łamliwe albo wypada ich więcej niż zwykle. Zazwyczaj łykamy wtedy witaminy albo zmieniamy dietę. Podobnie zwierzęta czasami mają sierść lepszą, a czasami gorszą. Zanim więc zdecydujemy się poddać psa kuracji upiększającej, trzeba znaleźć przyczyny pogorszenia wyglądu sierści. Jej mniejsza elastyczność czy utrata połysku świadczą zwykle o tym, że naszemu podopiecznemu brakuje jakichś składników w pożywieniu – ale mogą też sygnalizować początek poważnej choroby. Na to, co się dzieje w organizmie psa, wskazuje niemal natychmiast stan szaty. Zdrowy i dobrze utrzymany pies zazwyczaj ma sierść lśniącą – mówi Marta Dutkowska z salonu Psi Styl w Zielonej by jeśli pojawią się kłopoty z sierścią, sprawdzić najpierw, czy pies dostaje karmę dobraną do swoich potrzeb. Potem należy się zastanowić, czy przykładamy odpowiednią wagę do pielęgnacji wszystkim trzeba używać dobrego grzebienia. Najlepiej metalowego lub drewnianego. Plastikowe nie są wskazane, bo sierść się pod nimi elektryzuje. Kolejna sprawa to odpowiednie kosmetyki. Muszą być dobrane do rasy, rodzaju sierści i jej koloru. Szampon o ciemnej barwie dla czarnych psów, o jasnej – dla białych – radzi Ewa Grabowska, groomer z Psiego Salonu w Łodzi. York to nie człowiek Poszukując sposobów na piękną szatę, niektórzy właściciele psów stosują metody, które pomagają ludziom mającym kłopoty z włosami. To jednak bardzo ryzykowne działanie – nie tyle ze względu na sierść, ile z uwagi na skórę. Ludzka ma odczyn pH 5,5, psia jest dużo bardziej zasadowa – w zależności od rasy może to być 7-9 pH. Z tego względu nie należy np. spłukiwać sierści octem, co – zdaniem niektórych właścicieli – pomaga się pozbyć przykrego zapachu psa. Zaburzenie odczynu może doprowadzić nawet do zapalenia skóry – stąd apele lekarzy weterynarii, by pod żadnym pozorem nie stosować do pielęgnacji czworonogów kosmetyków dla ludzi. Szczególnie dotyczy to posiadaczy yorków, o których to psach zwykło się mówić, że mają włos najbardziej podobny do ludzkiego. Kłopot polega na tym, że jest to rasa o najwyższym pH (9), pod tym względem yorki są więc bardziej „psie” niż pozostałe czworonogi. W przypadku psów zawodzą też tradycyjne metody pielęgnacji włosów typu „100 pociągnięć szczotką dziennie”. Zbyt długie czesanie doprowadzi co najwyżej do ich połamania – i w efekcie skrócenia – włosów. Domowe sposoby na piękną sierść: olej tylko z tranem Jeśli szata naszego pupila nie jest dość piękna, trzeba mu zapewnić większą ilość kwasów tłuszczowych omega 3 i omega 6. Częściej w pokarmach spotykamy kwasy omega 6 – występują one w olejach: słonecznikowym, sojowym, kukurydzianym, sezamowym i orzechowym. Kwasy omega 3 zawierają oleje: z siemienia lnianego, sojowy i rzepakowy, niewielkie ich ilości są też w mleku (krowim i kozim) oraz drobiu. Jednak najwięcej kwasów tłuszczowych znajduje się w oleju z wiesiołka, który najczęściej polecają hodowcy i fryzjerzy. Na pierwszym miejscu stawiam oliwę z oliwek i olej z wiesiołka, w drugiej kolejności olej słonecznikowy – mówi Ewa Grabowska. Hodowca Joanna Krajewska poleca olej z wiesiołka szczególnie właścicielom seterów, spanieli i owczarków niemieckich. Należy jednak zwrócić uwagę na dawkowanie. Nie do końca prawdziwy jest powszechny pogląd, że psu trzeba podawać co kilka dni łyżeczkę oleju. Ilość powinna być uzależniona od wielkości zwierzaka, a także od zagęszczenia kwasów w danym oleju. Poza tym w celu zachowania równowagi w organizmie oprócz tłuszczu roślinnego zwierzę powinno otrzymywać również tłuszcz zwierzęcy, a więc preparaty zawierające tran. Jest to najbezpieczniejszy dla psa tłuszcz zwierzęcy, gdyż nie obciąża wątroby. Weterynarze radzą dodawać oliwę do posiłku lub podawać ją bezpośrednio po nim, a nie przed, bo przyjęcie go na pusty żołądek może spowodować wymioty. Warto też pamiętać, że kwasy tłuszczowe są nietrwałe, dlatego butelki z olejami należy przechowywać w lodówce. Domowe sposoby na piękną sierść: siemię w formie wywaru Joanna Krajewska swoim psom podaje również siemię lniane. Nadaje sierści połysk, ale zaobserwowałam, że jest ona później bardziej tłusta – kolei z doświadczeń Ewy Grabowskiej wynika, że nie wszystkie psy tolerują siemię – niektóre dostają po jego spożyciu biegunki. Co o tym sądzi lekarz weterynarii?Siemię, podobnie jak oleje, zawiera kwasy tłuszczowe, ale w mniejszej koncentracji. Działa też ochronnie na przewód pokarmowy – mówi dr Jarosław Popiel, specjalista chorób psów i kotów z Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Zaznacza jednak, że siemię – nawet mielone – należy podawać w formie wywaru (galarety), bo nasiona zawierają toksyczne alkaloidy szkodzące psiej wątrobie. Zaparzenie niszczy alkaloidy, ale neutralizuje też kwasy tłuszczowe, dlatego całkowity efekt działania siemienia jest mniejszy niż mogłoby się wydawać. Majonez na psa Uniwersalny przepis na odżywkę dla psów długowłosych podaje Adam Janowski w książce „Poradnik pielęgnacji psa”. Żółtka jaj należy ukręcić z dodawaną stopniowo oliwą w proporcji 8-10 łyżek stołowych oliwy na jedno żółtko. Gdy uzyskamy jednolitą masę, nakładamy ją na sierść przed kąpielą i pozostawiamy na 45-60 minut. Po upływie tego czasu psa kąpiemy i czeszemy. Marchew na podszerstek Podawanie psu dużej ilości pokarmu zawierającego karoten to domowy sposób na zmianę koloru sierści. Nie do końca jest on jednak skuteczny. Za barwę sierści odpowiada bowiem melanina, natomiast karoten wpływa na kolor skóry. Wyraźne efekty podawania psu marchwi zaobserwują więc właściciele nagich psów, ale zapewne nie będzie to efekt zamierzony – skóra ich podopiecznych zabarwi się bowiem na żółto. Niektórzy hodowcy zauważają jednak, że karoten wpływa na kolor podszerstka, co jest szczególnie widoczne i pożądane u owczarków niemieckich. Pozytywny wpływ na sierść mają za to biotyna (zwana też witaminą H) i cynk. Niedobór biotyny prowadzi do przedwczesnego starzenia się i siwienia włosa. Matowa, sucha i łamliwa sierść czy łupież wynikają często z braku tej witaminy – mówi Ewa zapobiega również łysieniu. Biotynę i cynk można znaleźć w orzechach, drożdżach, warzywach, jajkach. Podawania tych ostatnich w formie surowej na poprawę wyglądu sierści nie zaleca jednak dr Jarosław surowych białkach znajduje się bowiem awidyna, która wiąże biotynę, przez co uzyskany efekt jest odwrotny od zamierzonego przez hodowcę – przestrzega Popiel. Nie stosujmy więc bezkrytycznie wszystkich babcinych rad. Chyba że babcia jest hodowcą, groomerem lub weterynarzem… Autor: Konrad Piskała, Tomasz Jastrzębowski Podziel się tym artykułem: to portalu tworzony przez specjalistów, ekspertów ale przede wszystkim przez miłośników zwierząt.Zdrowa skóra u psa powinna być gładka, elastyczna, bez wyprysków ani strupków. Prawidłowy wygląd sierści zależny będzie natomiast od rasy – zdrowa okrywa włosowa może być gładka, szorstka w dotyku, gęsta lub przewiewna. Nigdy jednak nie powinna być splątana, przetłuszczona ani matowa. Niepokojącymi objawami świadczącymi oJak usunąć sierść psa z kanapy Jeśli masz kota lub psa, prawdopodobnie unikasz noszenia czarnego ubrania lub polaru. Niestety, jeśli nie masz skórzanej sofy, Twoja kanapa jest najprawdopodobniej upstrzona upartymi włosami, których unikałeś na ubraniu. Pokażemy Ci, jak w kilku szybkich krokach usunąć psią sierść z kanapy. O ile nie golisz swoich pupili, czego nie polecamy, meble z pewnością zbierają kępki sierści, zwłaszcza podczas sezon linienia. To nadmierne zrzucanie sprawia, że meble są pokryte kolorową gamą lepkich sierści zwierząt. Sierść zwierząt jest nie tylko wizualnym uciążliwością dla mebli i odzieży, ale jest również uciążliwa dla tych, którzy cierpią na alergie z powodu sierść zwierząt domowych. Na szczęście są lepsze sposoby na usuwanie sierści zwierząt z mebli niż pilne śledzenie zwierzaka z workiem na śmieci. (alexugalek / Usuwanie i zapobieganie sierści zwierząt na kanapie Istnieje kilka sposobów usuwania sierści zwierząt z sofy. Pokażemy Ci, jak stosować środki zapobiegawcze i środki czyszczące, a także zapewnimy różne narzędzia do szybkiego i łatwego usuwania włosów do usuwania zbłąkanych włosów pomiędzy regularną konserwacją. Jeśli masz problem z pchłami , natychmiast zajmij się sytuacją, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tego irytującego owada. Przygotuj domowy spray na pchły dla swojego zwierzaka oraz dla ochrony mebli i wykładzin. Najlepsze sposoby na usuwanie sierści psa z kanapy Wielu właścicieli zwierząt domowych zgadza się, że pierwszym krokiem do zapewnienia Że Twoja kanapa w salonie nie wygląda jak legowisko dla zwierząt, jest częste czesanie psa lub regularne zabieranie go do profesjonalnego fryzjera. Regularne kąpanie i szczotkowanie usuwa luźne futro psa i zapobiega przyklejaniu się luźnej sierści do sofy i fotelików samochodowych. tb1234 Pielęgnacja zwierząt Wysokiej jakości szampon dla psów Szczotka dla psa tb1234 Szczotkuj psa dwa razy w tygodniu, używając szczoteczki odpowiedniej dla jego rasy. Gładka, metalowa szczotka jest idealna dla psów długowłosych, a ostrze zrzucające działa dobrze dla psów o krótkich włosach. Zawsze szczotkuj psa przed kąpielą, aby usunąć suchy brud i zanieczyszczenia. Kąp psa raz na dwa tygodnie, używając łagodnego szamponu, aby zapobiec wysuszeniu. Dowiedz się, jak usunąć sierść zwierząt z kanapy przez odkurzanie Odkurz sofę, aby usunąć sierść zwierząt i postępuj zgodnie z poniższymi instrukcjami za pomocą środka do czyszczenia kanapy zrób to sam, aby Twoja sofa pozostała świeża i czysta. Oto jak usunąć sierść zwierząt z kanapy za pomocą odkurzacza. Usuń sierść psa odkurzaczem Użyj odkurzacza, który jest wystarczająco mocny, aby usunąć sierść zwierząt, takiego jak Dyson lub Bissell i upewnij się, że ma nasadkę ze szczotką do czyszczenia sofy. Włosie nasadki poluzowuje i usuwa uparte sierść zwierząt domowych. Dwukrotnie przesuń powierzchnię sofy w naprzemiennych kierunkach, aby poluzować i usunąć sierść zwierząt. Jeśli włosie szczotki zostanie zatkane włosami, poluzuj je i zdejmij palcami. W przypadku sofy ze zdejmowanymi poszewkami, zdejmij je i włóż do pralki, postępując zgodnie z instrukcjami czyszczenia na twojej kanapie. Zawieś poszewki na poduszki, aby wyschły na powietrzu, lub umieść czyste poszewki w suszarce, upewniając się, że po zakończeniu czyszczenia wyczyściłeś pułapkę kłaczków. Wyczyść sierść kota z kanapy za pomocą gumowych rękawiczek Choć brzmi to dziwnie, gumowe rękawiczki to świetne narzędzie do czyszczenia kociej sierści z kanapy. Są nie tylko niedrogie, ale jedna para rękawiczek czyści całą sofę. tb1234 Gumowe rękawiczki do usuwania sierści kotów i psów Jednorazowe gumowe rękawiczki Woda tb1234 Wsuń gumowe rękawiczki na dłonie i zmocz je pod kranem. Użyj rąk, aby pocierać powierzchnię kanapy, zaczynając od góry z tyłu i kierując się w dół do siedzeń z poduszkami. Spłucz ręce w rękawiczkach czystą wodą, gdy wypełniają się sierścią zwierząt, i kontynuuj czyszczenie kanapy. Możesz również użyć tego prostego rozwiązania jako najlepszego sposobu na wyczyszczenie poduszek zewnętrznych i pozbycie się sierści zwierząt domowych. . Po usunięciu sierści psa postępuj zgodnie z etykietą pielęgnacyjną na poduszkach, aby usunąć plamy i ogólne czyszczenie. Usuń sierść zwierząt z sofy za pomocą płynu do zmiękczania tkanin Płyn do zmiękczania tkanin to kolejne doskonałe narzędzie do usuwania sierści kota z sofy, a pewnie siedzisz w pralni. Użyj płynu do zmiękczania tkanin lub prześcieradeł do suszarki, aby usunąć sierść kota. tb1234 Płyn do zmiękczania tkanin Środek do usuwania sierści zwierząt Płyn do zmiękczania tkanin Suszarka prześcieradła Ściereczka z mikrofibry Butelka z rozpylaczem tb1234 Połącz równe części płynu do zmiękczania tkanin i wody w butelce z rozpylaczem i wstrząśnij mieszać. Rozpyl lekko roztwór na tapicerkę sofy i użyj miękkiej szmatki, aby wytrzeć rozluźnioną sierść zwierząt. Użyj prześcieradła do suszenia, aby pocierać obszary kanapy pokryte sierścią zwierząt. Gdy prześcieradło wypełnia się futrem, wyrzuć je i używaj świeżego prześcieradła, aż sofa będzie pozbawiona włosów. Jak usunąć sierść zwierzęcia z sofy W przypadku kanapy z obszarami drewna z podłokietników, oparcia lub nóg, użyj pasty do mebli, aby wyczyścić sierść zwierząt. Środek do polerowania jest również idealny do czyszczenia mebli pokładowych. tb1234 Środek do usuwania sierści zwierząt domowych Środek do polerowania mebli Miękka ściereczka tb1234 Pasty do mebli redukują ładunki elektrostatyczne, które przyciągają sierść zwierząt domowych na powierzchnię. Spryskaj drewniane części sofy pastą i wytrzyj włosy i kurz miękką szmatką. Powtarzaj to raz w miesiącu, jeśli to konieczne. Aby wyczyścić sierść zwierząt domowych z obszarów laminatu, użyj ściereczki z mikrofibry i czystej wody, aby wytrzeć futro. Używanie wałka do kłaczków do usuwania sierści psa z kanapy Wałki do kłaczków są poręczne narzędzie i sprzedawane w wielu sklepach spożywczych. Są niedrogie i łatwe w użyciu między zwykłym odkurzaniem. tb1234 Lint Roller Pet Hair Remover Lint Roller Taśma klejąca lub maskująca taśma tb1234 Rozwiń wałek do kłaczków po powierzchni kanapy, aby zebrać luźną sierść kota lub psa. Gdy wałek wypełni się włosami, usuń zewnętrzną warstwę wałka, wyrzuć i kontynuuj zwijanie, aby usunąć resztę sierści zwierzęcia. Jeśli nie masz wałka do kłaczków, użyj lepkiej taśmy, takiej jak jako taśmę maskującą lub taśmę klejącą i ręcznie wykonuj wałek do kłaczków domowej roboty. Owiń taśmę wokół dłoni, lepką stroną na zewnątrz. Odgarnij dłonią sierść z kanapy. Usuń sierść psa z kanapy wilgotną gąbką Oto jeden z najprostszych i najtańszych sposobów usuwania sierści zwierząt z sofy w szczyptę. Jeśli masz plamy od zwierząt, spróbuj użyć środka do czyszczenia tkanin z mikrofibry. tb1234 Wilgotna gąbka do usuwania sierści zwierząt Miękka gąbka Woda tb1234 Namocz miękką gąbkę wodą i wyciśnij jak najwięcej płynu. Przetrzyj wilgotną gąbką powierzchnię sofy, uważając, aby usunąć sierść zwierząt w jednym kierunku. Jeśli zauważysz plamy zwierząt podczas usuwania sierści, użyj najlepszego domowego zwierzaka odplamiacz do sofy i wykładziny. Warto wiedzieć, z jakim rodzajem plamy masz do czynienia, czy to wymiociny, mocz czy inny rodzaj plamy. W przypadku plam śmierdzących usuń nieprzyjemny zapach z kanapy za pomocą octu lub roztworu sody oczyszczonej. Unieś włosy bezpańskich zwierząt pumeksem Pumeks jest podobny do Furminatora przy usuwaniu zwierzęcia włosy z kanapy. Ta wulkaniczna skała ma szorstką teksturę, która chwyta luźne włosy i podciąga je w górę. Pumeksowy środek do usuwania sierści dla zwierząt Delikatnie rozprowadź pumeks po powierzchni kanapy, poruszając się do środka w jednym kierunku, aby podciągnąć luźną sierść zwierzęcia. Użyj rąk, aby usunąć poluzowane i zbite włosy i wyrzucić je do kosza. Używanie ściągaczki do usuwania sierści kota z sofy Ściągaczki służą nie tylko do czyszczenia okien. Wierz lub nie, ale są one całkiem wydajne w wyciąganiu sierści zwierząt z sofy. Środek do usuwania sierści dla psów ze ściągaczką Tak samo przeciągnij wycieraczką po oparciu i siedzeniach kanapy sposób, w jaki czyścisz okno. Kontynuuj przesuwanie wycieraczki po sofie, jednocześnie spychając luźne włosy w jedno miejsce. Użyj rąk, aby podciągnąć i usunąć kępki sierści zwierząt, a następnie wyrzucić je do śmieci. Usuwanie sierści kota za pomocą szczoteczki do zębów Szczoteczka nie służy już do czyszczenia zębów. To wszechstronne małe narzędzie jest przydatne do wszystkiego, od czyszczenia fugi w łazience po usuwanie sierści zwierząt z sofy. Szczoteczka do zębów Usuwanie sierści kota Do usuwania sierści kotów na Twojej kanapie użyj czystej i suchej szczoteczki do zębów, aby delikatnie odgarnąć włosy. W przypadku większych obszarów luźnej sierści zwierząt domowych użyj szczotki do usuwania sierści, która jest większa i może usunąć więcej włosów niż szczoteczka do zębów. Zapobieganie przywieraniu sierści zwierząt do drewna na sofie Jeśli masz sofę z dużymi kawałkami drewna, spróbuj spryskać powierzchnię sprayem antystatycznym, aby drewno nie przyciągało luźnej sierści zwierząt. tb1234 Antystatyczna ochrona sierści zwierząt Antystatyczny spray do kurzu Ściereczka z mikrofibry tb1234 Rozpyl antystatyczny spray do kurzu na szmatkę i użyj jej do wytarcia wszystkich drewnianych powierzchni sofy. Spray i ściereczka zatrzymują ładunki elektrostatyczne, ułatwiają usuwanie sierści i zapobiegają ponownemu przywieraniu sierści do powierzchni. Właściwa pielęgnacja zwierząt, regularne czyszczenie sofy i używanie narzędzi do usuwania sierści zwierząt, aby złapać zabłąkane sierść to najważniejsze kroki, aby Twój zwierzak na sofie był pozbawiony sierści. Pożegnaj się z kichaniem i kichaniem powodującym łupież. Dawno minęły czasy wyrywania luźnych włosów z sofy i ubrań. ( alexugalek / leungchopan / Teraz, kiedy nauczyłeś się usuwać sierść psa z kanapy za pomocą kilku prostych narzędzi, dlaczego nie dzielić się naszymi wskazówkami dotyczącymi usuwania sierści z rodziną i przyjaciółmi na Facebooku i Pinterest? Do rzęs i sierści w okolicach oczu u małych psów używaj grzebyka z bardzo gęstymi ząbkami. Jeśli masz maltańczyka, yorka, lub psa innej rasy, u której można stylizować psie fryzury, nieocenioną pomocą będzie grzebień z metalowym szpikulcem. Ułatwi on rozdzielenie sierści, stworzenie równych przedziałków oraz kitki na [quote name='Alise']Pozwólcie, że wtrące swoje 3 grosze :eviltong: Kto zna się chociaż trochę na składach kosmetyków, ten wie, że nie ważne jest to, czy kosmetyk jest przeznaczony dla ludzi czy dla psów - liczy się skład. :) Odżywki jak najbardziej można używać ludzkiej, ale takiej z dobrym składem (bez nadmiaru chemii). Odżywki dla psów mają podobny skład do normalnych, dla ludzi. Tylko najlepiej stosować na samą sierść, a nie na skórę psa. Co do szamponów, to tu jest tylko różnica w ph. A składniki również podobne - myjące sls, sles, coco betaine itp. Dużą role odgrywają składniki łagodzące działanie tych składników myjących np. pantenol, aloes, ekstrakty roślinne. Szampony dla psów powinny być łagodne, w miarę naturalne - i tu małe znaczenie ma czy są to typowo psie, ludzkie, czy dla dzieci. Podobnie jest z preparatami ułatwiającymi rozczesywanie, zabezpieczającymi jedwabiami, serami dla psów - składy są takie same często, jak w ludzkich kosmetykach. Bo co może być w takich kosmetykach? Silikony, proteiny jedwabiu, może jakiś olejek. I tyle ;) [B]A cena jest często 10x większa, jeżeli kosmetyk jest przeznaczony typowo dla psów[/B]. Więc nie generalizujmy, że można używać tylko tych psich. Bo niejednokrotnie te psie podrażniają, wywołują łupież i są zbyt agresywne. Liczy się skład.[/QUOTE] No dokładnie - 80 zł za butelkę albo i lepiej, i człowiek się szczypie. W efekcie działanie jest słabsze niż wtedy, gdy poszaleje z Pantene pro-v ;) Od lat używam odżywek pantene pro-v, elseve, do rozczesywania gliss kur z jedwabiem. I robię to za radą hodowców pudli, których psy mają doskonałe rezultaty wystawowe ;) Nie wiem, co to łupież u psa - jeszcze się nam nie przytrafił (odpukać w niemalowane). Ale niektórzy twierdzą, że pudle mają inne ph skóry niż ich pobratymcy ;) Porada Naturavetal. Canis Extra Olej Kokosowy Bio, podawany naprzemiennie z naszymi olejami Canis Extra Organiczny Olej Konopny oraz Canis Extra Olej z Łososia może również przyczynić się do lśniącej i elastycznej sierści i skóry. Podawany zewnętrznie, poprzez wmasowanie cienkiej warstwy w sierść, pomaga nawet w zwalczaniu pasożytów. Pchły kojarzymy często z psami podwórkowymi, ale to błędne przekonanie. Mogą one przydarzyć się każdemu psu, nawet najbardziej zadbanemu. Niełatwo się ich pozbyć, ale warto znać domowe sposoby na pchły u psa, które ułatwią pozbycie się problemu. Jeśli pies ciągle się drapie, a nie został zabezpieczony środkami przeciw pchłom, istnieje ryzyko, że został zaatakowany przez te pasożyty. Psy różnie reagują w tej sytuacji. Jedne są mocno rozdrażnione i ciągle się drapią, a inne w ogóle nie reagują. Na obecność pcheł mogą też wskazywać czerwone punkciki na skórze psa. Pasożyty można też zauważyć w legowisku psa, dlatego trzeba je dokładnie przeglądać, podobnie jak sierść psa. Istnieją domowe sposoby na pchły u psa, które pozwalają pozbyć się tych pasożytów. Warto pamiętać, że sezon na pchły trwa cały rok, więc trzeba monitorować sytuację na bieżąco. Zobacz także: Pchły w domu - co je odstrasza i jak skutecznie się ich pozbyć?Domowe sposoby na pchły u psa Pchły potrafią uprzykrzyć życie nie tylko zwierzętom, ale i ich właścicielom. Ich wytępienie nie jest łatwe, ale istnieją środki, które sobie z tym radzą. Również domowe sposoby na pchły u psa mogą się okazać skuteczne. Mają też tę zaletę, że wymagają użycia środków dostępnych w każdym domu, więc można je zastosować w każdej chwili. Warto jednak zacząć od poznania wroga. Czym charakteryzują się pchły? Są to ciemno ubarwione, bezskrzydłe owady osiągające maksymalnie kilka milimetrów. Rozmnażają się bardzo szybko, a jaja pcheł u psa najczęściej składane są na skórze, a później spadają ze zwierzęcia w miejscach, w których przebywa. Larwy chowają się w miejscach bez dostępu do światła, na przykład w dywanach czy pod meblami. Później dorastają w kokonach, a jeśli w pobliżu znajdują się zwierzęta, atakują je. Na swojego żywiciela mogą czekać w kokonach nawet kilka miesięcy. Na rynku jest wiele preparatów na pchły, ale również domowymi sposobami można sobie z nimi poradzić. Jakie są domowe sposoby na pchły u psa? Jednym z nich jest ocet, czyli produkt, który potrafi rozwiązać wiele problemów. Aby wytępić nim pchły, należy przygotować roztwór wody z octem. Pół szklanki octu wymieszaj z dwiema szklankami ciepłej wody i przelej do pojemnika z rozpylaczem. Następnie spryskaj sierść psa i pozostaw do wyschnięcia. Ocet sprawi, że znajdujące w sierści pchły zginą, a pasożyty bytujące w pobliżu nie zbliżą się do psa. Ta metoda jest bezpieczna, bo ocet nie podrażnia skóry psa. Pchły można też wyczesywać specjalnym grzebieniem, ale nie jest to całkiem skuteczny sposób, bo nie da się w ten sposób pozbyć wszystkich pcheł. Warto też zawsze mieć w domu specjalny szampon przeciw pchłom i kąpać w nim psa co jakiś czas. Po kąpieli trzeba dokładnie wyczesać sierść gęstym grzebieniem. Pamiętaj, że pchły bytują najczęściej na brzuchu, plecach, w okolicach uszu i nasady ogona, dlatego dbając o sierść psa, trzeba zwrócić szczególną uwagę na te miejsca. Usunięcie pcheł z sierści nie kończy sprawy. Trzeba jeszcze pozbyć się ich z mieszkania, żeby nie okazało się, że za chwilę znów zaatakują psa. Przede wszystkim posprzątaj dokładnie legowisko psa, a najlepiej upierz je w wysokiej temperaturze. To samo zrób ze wszystkimi powierzchniami, na których przebywa pies. Dokładnie odkurz łóżka i upierz koce. Odkurz też całe mieszkanie i od razu pozbądź się worka z odkurzacza. Umyj też dokładnie rurę odkurzacza. Zobacz także: Nerwy, pieniądze czy zdrada? Dowiedz się, co oznacza sen o pchłachJak wytępić pchły u psa, używając specjalistycznych preparatów? Najważniejsza jest profilaktyka, dlatego nie można czekać na pojawienie się pcheł u psa. Trzeba go przed nimi zabezpieczyć, stosując specjalne obroże czy preparaty przeciw pchłom. Jeśli jednak pchły już się pojawią, trzeba postawić na skuteczne środki, które sobie z tym poradzą. Choć domowe sposoby na pchły u psa mogą pomóc, ograniczanie się do nich może być ryzykowne, bo nie ma pewności, że skutecznie wyeliminowały pchły. Dlatego warto zaopatrzyć się w specjalistyczne preparaty, które szybko rozwiążą problem. Jak wytępić pchły u psa w ten sposób? Jednym ze skutecznych środków są krople, które aplikuje się na skórę, najczęściej w okolicach karku. Pchły powinny zginąć od razu. Przez kilka dni po aplikacji psa nie wolno kąpać, ani wychodzić z nim na deszcz. Innym sposobem są tabletki, które eliminują pchły w ciągu kilku godzin od połknięcia przez psa. Jedna tabletka nie tylko pozwoli pozbyć się pcheł, ale też ochroni przed nimi psa na co najmniej kilka tygodni. Psu można założyć również specjalną obrożę przeciw pchłom, która pozwala pozbyć się pcheł i chroni przed ich inwazją. W zależności od producenta obroże mogą mieć różny czas działania, a niektóre zapewniają ochronę nawet powyżej pół roku. W razie nagłych wypadków warto zabezpieczyć się w spray przeciw pchłom, którym wystarczy spryskać skórę i sierść psa. Ich skuteczność jest różna, ale powinny szybko poradzić sobie z problemem. Zobacz także: Domowe sposoby na pluskwy - jak zwalczyć gryzący problem?Co robić, gdy pchły ma szczeniak?O ile z dorosłym psem nie powinno być problemu, możesz się zastanawiać, jak bezpiecznie usunąć pchły u szczeniaka? W tej sytuacji zalecana jest ostrożność, bo niektóre preparaty mogłyby zaszkodzić najmniejszym zwierzakom. O najlepszy preparat, który wytępi pchły u szczeniaków, trzeba zapytać weterynarza, który dobierze bezpieczny i skuteczny środek. Zobacz także: Czy kleszcz widziany we śnie to powód do obaw? Sprawdź to! .